Интернет-библиотека NemaloKnig.net: читай-качай!

Прокл - книги автора

Творчество автора (Прокл) представлено в следующих жанрах: Поэзия, Драматургия, Поэзия, Старинное, Античная литература, Наука, Образование, Философия

 Название
 Серия
 Жанр
Античные гимны

В предлагаемом издании собраны образцы античной гимнографии: гомеровские гимны, гимны Каллимаха, Прокла, орфические гимны и др. В гимнах нашли свое воплощение красочные античные мифы об олимпийских богах и героях, предания, отразившие основные нравственные и культурные ценности античности, в них запечатлены напряженные духовно-философские искания древности. Издание снабжено обширным комментарием и указателями.

Серия:
 
Античные гимны. Составление и общая редакция А. А. Тахо-Годи

В предлагаемом издании собраны образцы античной гимнографии: гомеровские гимны, гимны Каллимаха, Прокла, орфические гимны и др.

В гимнах нашли свое воплощение красочные античные мифы об олимпийских богах и героях, предания, отразившие основные нравственные и культурные ценности античности, в них запечатлены напряженные духовно-философские искания древности. Издание снабжено обширным комментарием и указателями.

Серия:
 
Первоосновы теологии

В трактате "Первоосновы теологии" крупнейший античный философ-неоплатоник Прокл излагает рафинированное учение о сверхчувственных началах всего сущего. В приложениях содержатся религиозно-философские гимны, написанные Проклом, жизнеописание философа, а также комментарии на трактат известного советского философа и историка философии А.Ф.Лосева.

Серия:
 

Схожие по жанру новинки месяца

  •  Ezopa saĝo
     Kalocsay álmán
     Поэзия, Драматургия, Поэзия, Старинное, Античная литература

    Sepdek sep fabloj verse reverkitaj de Kalocsay.


    La figuron de ĉi tiu greka klasikulo el la 6ª jarcento antaŭ nia erao ĉirkaŭŝvebas legenda etoso, ĉar pri li postrestis nur magraj indikoj.

    Enkonduke 15 paĝaj senrimaj versoj rakontas la legendon pri Ezopo:

    Ezopo! Ĉu li estis, aŭ ne estis?
    Oni rakontas… oni… svaga oni…
    Li, tamen, eĉ se ne vivis, vivas.
    Se Hellas lin ne naskis, ĝi lin kreis.
    Oni rakontas, ke li, Friga sklavo,
    estis platnaza, nanstatura, lama,
    ŝvelventra knabo, kaj krom tio muta.

    La ĉefrolantoj de la fabloj plejparte estas bestoj kun homaj karakteroj. La kreon de tiu literatura genro oni atribuas al la antikva saĝulo Ezopo, kvankam jam ankaŭ pli frue estis konataj tiaspecaj rakontoj pere de La Fontanie aŭ aliaj poetoj. "La lupo kaj la ŝafido"; "La vulpo kaj ka korvo"; "La rano kaj la bovo" kaj aliaj rakontoj absorbitaj en nia infanaĝo, ankaŭ post multaj jaroj freŝe vivas en la memoro.

    Ada CSISZAR,
    Budapeŝta Informilo 1978:4

    La verkon akompanas pria recenzo fare de Gastono Waringhien.

    (La materialo estas ĉerpita el la VdE[2], kun forlaso de multo seninteresa.)

    (La fablon rakontas Platono en sia Phaidros.)

    (La fablon konservis Esĥilo en la Mirmidonoj.)

    (Babrio; preskaŭ laŭvorte.)

    VdE, sed la konkludo estas de La Fontaine.

    (La origina penso troviĝas en satiro de Horaco: «Montoj akuŝas, kaj naskiĝas muso ridinda». Fedro kaj La Fontaine faris el ĝi fablon.)

    (Laŭ Aristotelo, kiam en Samos la popolkunveno mortkondamnis popolgvidanton pro ties korupteco, Ezopo diris al ili ĉi tiun fablon.)

    (Ne Ezopa, tamen greka temo, kiun prilaboris ankaŭ Louise Labé, sonetistino el la XVI jarcento. Plie alegorio, ol fablo. Voltaire al ĝi atribuis la saman valoron, kiel al Psyche, la plej bela greka fabelo, kaj al la Efeza Vidvino, la plej amuza greka rakonto. La Fontaine prilaboris ĉiujn tri temojn, la jenan en mallonga fablo.)

    (Ĉi tiu temo ne estas Ezopa, sed certe ĝi povus esti. Oni trovas ĝin inter hindaj fabloj, kaj ankaŭ en mezepokaj kolektoj, sed ĝia disvolvo je majstra satiro estas de Lafonteno. Chamfort, fama moralisto de la antaŭ-revoluciaj tempoj, vidas en ĉi tiu fablo de Lafonteno la spegulbildon de la tuta tiama socio. Mi iom «grekigis» la fablon kaj plivastigas ĝin eĉ super la Lafontena larĝo.)

    (La fablon prilaboris Arĥiloĥos, sed el lia poemo post restis nur kelkversa fragmento.)

    (La fablon konservis Hesiodos.)

    K. Kalocsay. Ezopa Saĝo. Eldonejo KOKO, 1956. Bindita volumo, kun bildoj; 128 pĝ. Prezo 550 Fr. Mendebla ĉe la Nica Literatura Revuo.


    (La recenzo originale aperis en la Nica Literatura Revuo, 2/2 p. 76–80.)

  •  Ezopa saĝo
     Kalocsay álmán
     Поэзия, Драматургия, Поэзия, Старинное, Античная литература

    Sepdek sep fabloj verse reverkitaj de Kalocsay.


    La figuron de ĉi tiu greka klasikulo el la 6ª jarcento antaŭ nia erao ĉirkaŭŝvebas legenda etoso, ĉar pri li postrestis nur magraj indikoj.

    Enkonduke 15 paĝaj senrimaj versoj rakontas la legendon pri Ezopo:

    Ezopo! Ĉu li estis, aŭ ne estis?
    Oni rakontas… oni… svaga oni…
    Li, tamen, eĉ se ne vivis, vivas.
    Se Hellas lin ne naskis, ĝi lin kreis.
    Oni rakontas, ke li, Friga sklavo,
    estis platnaza, nanstatura, lama,
    ŝvelventra knabo, kaj krom tio muta.

    La ĉefrolantoj de la fabloj plejparte estas bestoj kun homaj karakteroj. La kreon de tiu literatura genro oni atribuas al la antikva saĝulo Ezopo, kvankam jam ankaŭ pli frue estis konataj tiaspecaj rakontoj pere de La Fontanie aŭ aliaj poetoj. "La lupo kaj la ŝafido"; "La vulpo kaj ka korvo"; "La rano kaj la bovo" kaj aliaj rakontoj absorbitaj en nia infanaĝo, ankaŭ post multaj jaroj freŝe vivas en la memoro.

    Ada CSISZAR,
    Budapeŝta Informilo 1978:4

    La verkon akompanas pria recenzo fare de Gastono Waringhien.

    (La materialo estas ĉerpita el la VdE[2], kun forlaso de multo seninteresa.)

    (La fablon rakontas Platono en sia Phaidros.)

    (La fablon konservis Esĥilo en la Mirmidonoj.)

    (Babrio; preskaŭ laŭvorte.)

    VdE, sed la konkludo estas de La Fontaine.

    (La origina penso troviĝas en satiro de Horaco: «Montoj akuŝas, kaj naskiĝas muso ridinda». Fedro kaj La Fontaine faris el ĝi fablon.)

    (Laŭ Aristotelo, kiam en Samos la popolkunveno mortkondamnis popolgvidanton pro ties korupteco, Ezopo diris al ili ĉi tiun fablon.)

    (Ne Ezopa, tamen greka temo, kiun prilaboris ankaŭ Louise Labé, sonetistino el la XVI jarcento. Plie alegorio, ol fablo. Voltaire al ĝi atribuis la saman valoron, kiel al Psyche, la plej bela greka fabelo, kaj al la Efeza Vidvino, la plej amuza greka rakonto. La Fontaine prilaboris ĉiujn tri temojn, la jenan en mallonga fablo.)

    (Ĉi tiu temo ne estas Ezopa, sed certe ĝi povus esti. Oni trovas ĝin inter hindaj fabloj, kaj ankaŭ en mezepokaj kolektoj, sed ĝia disvolvo je majstra satiro estas de Lafonteno. Chamfort, fama moralisto de la antaŭ-revoluciaj tempoj, vidas en ĉi tiu fablo de Lafonteno la spegulbildon de la tuta tiama socio. Mi iom «grekigis» la fablon kaj plivastigas ĝin eĉ super la Lafontena larĝo.)

    (La fablon prilaboris Arĥiloĥos, sed el lia poemo post restis nur kelkversa fragmento.)

    (La fablon konservis Hesiodos.)

    K. Kalocsay. Ezopa Saĝo. Eldonejo KOKO, 1956. Bindita volumo, kun bildoj; 128 pĝ. Prezo 550 Fr. Mendebla ĉe la Nica Literatura Revuo.


    (La recenzo originale aperis en la Nica Literatura Revuo, 2/2 p. 76–80.)

  •  Теркин… снова на войне
     Андреев Илья
     Поэзия, Драматургия, Поэзия, Юмор, Юмор

    "Теркин… снова на войне" — современная поэма с Василием Теркиным в современных реалиях. Теркин снова воюет, поддерживает и веселит свою пехоту. Актуально, полезно, с юмором, но заставляет задуматься.

  •  Завтрак с Сенекой. Как улучшить качество жизни с помощью учения стоиков
     Фиделер Дэвид
     Наука, Образование, Философия, Научная литература

    Стоицизм, самая влиятельная философская школа в Римской империи, предлагает действенные способы укрепить характер перед вызовами современных реалий. Сенека, которого считают самым талантливым и гуманным автором в истории стоицизма, учит нас необходимости свободы и цели в жизни. Его самый объемный труд, более сотни «Нравственных писем к Луцилию», адресованных близкому другу, рассказывает о том, как научиться утраченному искусству дружбы и осознать истинную ее природу, как преодолеть гнев, как встречать горе, как превратить неудачи в возможности для развития, как жить в обществе, как быть искренним, как жить, не боясь смерти, как полной грудью ощущать любовь и благодарность и как обрести свободу, спокойствие и радость.

    В этой книге, права на перевод которой купили 14 стран, философ Дэвид Фиделер анализирует классические работы Сенеки, объясняя его идеи, но не упрощая их. Мудростью Сенеки лучше всего наслаждаться в ходе ежедневного ритуала вроде бодрящей чашки кофе, усваивая проверенные временем истины о человеческой душе – как выяснилось, за прошедшие две тысячи лет она не слишком изменилась.

    «Мой идеал современного стоического мудреца – это человек, преобразующий страх в благоразумие, боль в информацию, ошибки в инициативу, желание в действие. Сенека создал полный курс обучения тому, как управлять своей жизнью и использовать эмоции по назначению – благодаря маленьким, но эффективным хитростям». (Н. Н. Талеб)

  •  Парадокс – жизнь
     Яковлева Д
     Наука, Образование, Философия, ,

    "Я — не такой как все и это нормально" — жизненный парадокс. Каков замысел нашей уникальности? Можно ли изменить человека?

  •  Ничтожительство ничтоверия ничего существующего в пространственно-временном континууме как его основание становления, устремлённого к ничему как ни к чему не устремлённого в-себе-уже-реализованного
     Сорокин Николай Максимович
     Наука, Образование, Философия, Религия и духовность, Эзотерика, Религиозная литература

    В грядущих к прочтению страницах покоится ничтожительство ничтоверия ничего существенно существующего в пространственно-временном континууме как его основания и становления, устремлённого к ничему как ни к чему не устремлённого в-себе-уже-реализованного, силой собственного отсутствия которое позволяет утвердить до прочтения, что оно действительно есть после прочтения как ничто, которое когда — о котором из "когда" также будет понятно из минувших после прочтения строк.

 Жанры книг


 Новые обзоры